In "Sen Kimseydin," Ayaz Erdoğan turns on a love that was never real, calling it cowardly and hollow. The affection that once seemed unbreakable now looks like a performance, with hidden motives and no proof of sincerity. The repeated insult lands as a bitter realization: this person was nobody, just a fear-driven presence who could leave without being counted. Even after being deceived, the ache remains, but clarity finally replaces blind trust.
Sen Kimseydin Lyrics by Ayaz Erdoğan
Korkak
Gidipte beni sayamazsın yoktan
Alıştım ayaklarını bırak ya
Aklım başıma geliyor biraz
Yalanmış bu dünya
Aslında içindekileri noksan
Çok severdi ölüyor ona sorsan
Derdin bizi kimse ayıramaz
Sen kimseydin korkak
Anlamam ben gözlerine baksam da
Dimi hiçbir şeyden neyi saklıyorsun hep
Bana söylesene canım
Ben yapamadım diye herkes giderdi
Kendi yoluna seve seve
Nasıl da oynuyorsun bana
Bulamadım hiç bir delil dimi
Dön hadi uykuna
Yanlış anlama hiç beni
Küfür etmiyorum diye hak etmiyorsun sanma
Boşver git güle güle
Kimsenin gücü yetmedi
10 kişi bi ben etmedi ama
Bir tek sen seriyorsun yere
Yalan yok hiç gidemedim
Korkak
Gidipte beni sayamazsın yoktan
Alıştım ayaklarını bırak ya
Aklım başıma geliyor biraz
Yalanmış bu dünya
Aslında içindekileri noksan
Çok severdi ölüyor ona sorsan
Derdin bizi kimse ayıramaz
Sen kimseydin korkak
Aldandım sana yine de yandı
İçimi bir dert sardı
Sensin sandı
Yanılmışım ben
Korkak
Gidipte beni sayamazsın yoktan
Alıştım ayaklarını bırak ya
Aklım başıma geliyor biraz
Yalanmış bu dünya
Aslında içindekileri noksan
Çok severdi ölüyor ona sorsan
Derdin bizi kimse ayıramaz
Sen kimseydin korkak
