In "Külliyen Zarar," Damla Arıcan faces a love that has left only wreckage, asking whether any rescue is still coming while recognizing fate by its darkness. The abandoned heart keeps feeling, and the song insists that loving fully has carried enormous costs, as if heaven itself burns for having loved. The image of autumn leaves falling in spring captures the wrongness of hope arriving too late or in the wrong season. What remains is the bitter clarity that turning back halfway changes nothing, and every lived moment has become a total loss.
Külliyen Zarar Lyrics by Damla Arıcan
Var mı gelen son gemiden
Ben tanırım kaderi karanlık gölgesinden
Terk edilen kalp hisseder hep
Bu cihana gelmez ben gibi biri hep zarar verilen
Karanlık gecelerin bile güzel yıldızları var
Umutlarımız tükendi sanki süpürdü rüzgarlar
Olmayanı arar durur neden böyle bu insanlar
Yaprak döküncedir bahar
Yarı yoldan dönmenin
Bize ne faydası var
Yaşanan o günlerin
Hepsi külliyen zarar
Seni candan sevmenin
Büyük bedelleri var
Cehennem cenneti
Sevdiği için yanar
