In "Kurtar Beni Kendimden," Hakan Kurtaş describes a desperate attempt to cauterize old wounds, pouring fuel over heartbreak and pulling knives from his own back, only to find the past still dividing him from those he loved. The repeated plea to be saved from himself, with time frozen and no one asked, suggests exhaustion with self-destruction and a longing for rescue that doesn't demand more self-examination. The fire meant to cleanse becomes another scar, and the cry is for release without further reckoning.
Kurtar Beni Kendimden Lyrics by Hakan Kurtaş
Bedelini ödedim aklımdakilerden kurtuldum sandım
Kalbimdeki yaraların üstüne bir bir benzin döküp yaktım
Geçmişimi sevemedim sevdiklerimi hep böyle böldüm sandım
Sırtımdaki bıçakları tek tek ellerimle söküp attım
Kurtar, kurtar, kurtar
Beni kendimden
Zaman hiç akmadan,
kimseye sormadan,
kendimi unutmadan,
Kurtar
Kurtar, kurtar, kurtar
Beni kendimden
Zaman hiç akmadan,
kimseye sormadan,
kendimi unutmadan,
Kurtar
Bedelini ödedim aklımdakilerden kurtuldum sandım
Kalbimdeki yaraların üstüne bir bir benzin döküp yaktım
Geçmişimi sevemedim sevdiklerimi hep böyle böldüm sandım
Sırtımdaki bıçakları tek tek ellerimle söküp attım
Kurtar, kurtar, kurtar
Beni kendimden
Zaman hiç akmadan,
kimseye sormadan,
kendimi unutmadan,
Kurtar
Kurtar, kurtar, kurtar
Beni kendimden
Zaman hiç akmadan,
kimseye sormadan,
kendimi unutmadan,
Kurtar
