In "Aaminin," James Reid and Kathryn Bernardo describe a long-held affection finally breaking into the open. The song opens with the tension of shared glances and a slowing sense of time whenever they are near each other, suggesting the pull has always been mutual. The confession moves from friendship into something deeper, admitting the feeling was hidden since childhood and has only grown stronger. The repeated plea not to resist what is already obvious captures the relief and urgency of finally saying what the heart has always known.
Aaminin Lyrics by James Reid & Kathryn Bernardo
(Feat. Kathryn Bernardo)
Nung una palang
Pansin ko naman
Na di pang mag kaibigan lang
Pag nag tutugma
Ang ating mata
Di mo ba nararamdaman?
Na bumabagal
Takbo ng oras
Habang bumibilis
Tibok ng dibdib
Sa pag lapit mo sakin
Aaminin ko na
Mahal kita
Di lang bilang kaibigan
Na pang karaniwan
Higit pa sa ganyan
Kung ‘di halata
Gusto kita
Di ko kayang pigilan
Wag nating labanan
Ikaw lang talaga
Wala nang iba
Bakit ngayon lang
Naging matapang?
Kay tagal ko ng naghihintay
Pagka-bata palang
Tinatago na
Ikaw lang ang hangad
Na makasama
Hanggang sa ‘king pag tanda
Aaminin ko na
Mahal kita
Di lang bilang kaibigan
Na pangkaraniwan
Higit pa sa ganyan
Kung ‘di halata
Gusto kita
Di ko kayang pigilan
Wag nating labanan
Ikaw lang talaga
Wala nang iba
Aaminin ko na
Mahal kita
Di lang bilang kaibigan
Na pangkaraniwan
Higit pa sa ganyan
Kung ‘di halata
Gusto kita
Di ko kayang pigilan
Wag nating labanan
Ikaw lang talaga
Wala ng iba
