In "Sonsuza," Karaf moves from a childhood spent among elders into adult grief, where pain becomes strength and drunkenness briefly quiets anxiety. Every road ends the same way, with no return from its middle, yet the refrain insists that real love lasts forever. A name carved in stone stays alive each time the heart beats, and even fires die down while the one burning endures. The song holds loss and permanence together, aching toward the hope that love outlasts every ending.
Sonsuza Lyrics by Karaf
Büyüdüm yaşlılarla
Anılarda kayboldum ben yokluğumda
Güçlendim acıyla
Sancılar diler sarhoşluğumda
Kaygılar biter sarhoşluğunda
Haykırsan geçer belki
Yol biter gidilmez arkasından
Her sebebem tanışmış aynı sonla
Yok gelen dönülmez ortasında
Gerçek aşk süre sonsuza
Yazılır taşlara adın hatırlanır bu kalp attığında
Yücendim başlarda gönül bu katlanır taşı sandığında
Yangınlar söner ben yandığımda
Ağlasam geçer belki
Yol biter gidilmez arkasından
Her sebebem tanışmış aynı sonla
Yok gelen dönülmez ortasında
Gerçek aşk süre sonsuza
Yol biter gidilmez arkasından
Her sebebem tanışmış aynı sonla
Yok gelen dönülmez ortasında
Gerçek aşk süre sonsuza
(English Translation)
I grew up with the elderly
I got lost in memories in my absence
I grew stronger through pain
Pains wish in my drunkenness
Anxieties end in your drunkenness
Maybe it passes if you scream
The road ends, you can’t go after it
Every reason has met the same ending
There’s no coming back from the middle of it
True love lasts forever
Your name gets written on stones, remembered when this heart beats
I was burdened at first, the heart endures when it thinks the stone is
Fires die down when I burn
Maybe it passes if I cry
The road ends, you can’t go after it
Every reason has met the same ending
There’s no coming back from the middle of it
True love lasts forever
The road ends, you can’t go after it
Every reason has met the same ending
There’s no coming back from the middle of it
True love lasts forever
