"Niagara" by Şehinşah traces a collapse from innocence into bitter self-awareness. The verses move from feeling fate turn against him to admitting he became the very thing he once criticized, burning promises and turning heaven into hell. The repeated question of why frames a grief so vast it is measured against the waterfall, while the chorus asks whether the other person cried too or simply threw him aside. The volcano image captures the pressure of suppressed pain finally erupting, leaving only the hollow question of whether that explosion brought anyone relief.
Niagara Lyrics by Şehinşah
(Gezer on the beat)
N-n-n-niye, niye, niye, niye (Neden?), niye (Ben)?
Niye (Neden?), niye (Hep), niye?
Dönmez oradan, hayır, artık istesem de geç
Niye, niye, niye, niye?
Nereden nereye
Götürdü beterden betere can
Örüldü kader hep aleyhe
Dönüştüm eleştirdiğime
An, geçmiş ve gelecek
San, sevdi ve sevecek
Sen, ben, belayız, bela
Oh, nereden nereye
Değiştirdi seçim geleceği
Geçiştirdim yeminlerimi
Çevirdim cenneti cehenneme
“Affet” desen, edemem
“Bas, geç” desen, ezemem
Sen yandın, ben yandım
Biz yandık sonunda
Bıraktı konuşmayı Cosmos, artık duyamıyorum onu
Öyle bi’ kayboldum ki ne yapsam da bulamıyorum yolu
Yok çobanı, bomboş başı, aç kurtlar
Uzandı boylu boyunca koyun
Yandı canım, acıdı çok
Niagara kadar ağladım, ağladın mı?
Beni bi’ kenara kaldırıp atmadın mı?
Niye, niye yaşandı yaşadığım?
Bi’ yanardağ gibi patladım, rahatladın mı?
Artık oldum, süslü kelimelere kanmıyordum
Artık oldum, düşünmeden hiçbi’ şey yapmıyordum
Saftı korkum, var kaybedeceklerim, artık oldum
Artık oldum normal birisi gibi, varsın olsun
Endişe suratıma yansıyordu
Gelecek için planlar bozuldu
Hayal kırıklıkları kaldı bolca
Bütün arkadaşlarım sattı yolda
Varsın olsun, attım olta
Balık avlıyordum, doldu taştı kovam
Hepsiyle yaptım sofra
Artık oldum, artık normal
Yaktım üzerine sigaramı, karnım doydu
Sanki sonsuzdu, Tanrı kompleksi sardı
Yok mu durdurandı, koptum
Koptu bağlantım gerçeklerle
Ne istersem elde ettim, şaştı doğrum
Doğduğum bu toprakta yetişememem, açtım soldum
Cadı sandı toplum
Artık oldum ben de onlardan, yetti yıllarca karşı koyduğum
Niye, niye, niye, niye (Neden?), niye (Ben)?
Niye (Neden?), niye (Hep), niye?
Dönmez oradan, hayır, artık istesem de geç
Niye, niye?
Niagara kadar ağladım, ağladın mı?
Beni bi’ kenara kaldırıp atmadın mı?
Niye, niye yaşandı yaşadığım?
Bi’ yanardağ gibi patladım, rahatladın mı?
Niagara kadar—
Niagara kadar—
Niagara kadar—
Niagara kadar ağladım, ağladın mı?
(Gezer on the beat)
