In "Kendine Aşık," Sertab Erener describes leaving a lover whose self-absorption made affection feel one-sided. The partner only takes and never gives, so the relationship swings between feeling like a home and feeling like a prison until she finally breaks free. The repeated admission that she does not miss him at all marks a shift from longing to relief, though she also admits anger at herself for staying so long. Kissing his hazel eyes goodbye becomes a tender but final release, and she promises to forgive both of them once the anger fades.
Kendine Aşık Lyrics by Sertab Erener
Ateşti geceydi yaklaştım
Uzaktın soğuktun sarıldım
Onun sanır dünya bilmez o
Kendine aşık
Almayı sever vermez o
İstemeye alışık
Bazen bir var gibi yok gibi kalacak gibi bekledim
Bazen bir ev gibi ama hapis gibi bir gece kelepçemi kırdım gittim
İlk defa seni hiç özlemedim
Hadi hoşça kal ela gözlerinden öperim
Senden daha çok kızgınım şu halime
Öfkem geçince affedeceğim kendimi de seni de
İlk defa seni hiç özlemedim
İlk defa seni hiç özlemedim
Siyahtı acıydı alıştım
Onun sanır dünya bilmez o
Kendine aşık
Almayı sever vermez o
İstemeye alışık
Bazen bir var gibi yok gibi kalacak gibi bekledim
Bazen bir ev gibi ama hapis gibi bir gece kelepçemi kırdım gittim
İlk defa seni hiç özlemedim
Hadi hoşça kal ela gözlerinden öperim
Senden daha çok kızgınım şu halime öfkem geçince
Affedeceğim kendimi de seni de
İlk defa seni hiç özlemedim
İlk defa seni hiç özlemedim
