In "Vay," Tuğkan & Dilara Bural face the exhaustion of repeated heartbreak, asking why the heart never learns and why this smoldering, volcano-like pain refuses to die out. The song moves between bitter self-reproach and a fragile hope that these hard days will eventually pass, even while everyone around them seems equally sad. The image of winter pressing in at the center of their suffering makes the loneliness feel physical and unrelenting. The repeated cry that enough is enough lands as both a protest and a weary surrender to grief that keeps returning.
Vay Lyrics by Tuğkan & Dilara Bural
Her ayrılık zor
Bin yıldır söyler dururum
Öğrenmiyor kalp
Görüldüğü üzere durumum
İnsan biraz olsun akıllanmaz mı?
Büyümez mi er geç?
Yanardağ gibi için için
Sönmez mi bu sinsi ateş?
Vay, yine mi keder?
Ama artık yeter!
Yine kapıda kara geceler…
Vay, çileli başım
Ortasında kışın
İyice beter…
Vay, yine mi keder?
Ama artık yeter!
Yine kapıda kara geceler…
Vay, çileli başım
Ortasında kışın
İyice beter…
Bu zor günler de
Elbet geçer bir gün
Herkes farkında
Herkes nasıl üzgün
İnsan biraz olsun akıllanmaz mı?
Büyümez mi er geç?
Yanardağ gibi için için
Sönmez mi bu sinsi ateş?
Vay, yine mi keder?
Ama artık yeter!
Yine kapıda kara geceler…
Vay, çileli başım
Ortasında kışın
İyice beter…
Vay, yine mi keder?
Ama artık yeter!
Yine kapıda kara geceler…
Vay, çileli başım
Ortasında kışın
İyice beter…
Vay, yine mi keder?
Ama artık yeter!
Yine kapıda kara geceler…
Vay, çileli başım
Ortasında kışın
İyice beter…

