"Niet Meer Pijn" by Isabèl Usher captures a relationship so mutually damaging that staying feels like begging for more hurt. She admits both partners are cold and broken, calling herself fragile as glass while longing for who she used to be. Even as a storm rages outside, she still holds on, wishing this love could be enough, yet knowing it only empties her further. The repeated plea for no more pain becomes a quiet acceptance that being alone might hurt less than pretending it will get better.
Niet Meer Pijn Lyrics by Isabèl Usher
Alsjeblieft geef me niet meer pijn
Want dan kan ik beter alleen zijn
Kan ik beter fucking alleen zijn, toch?
Oh, ik hoop zo dat het goed komt
Maar ik weet niet meer wat ik voel soms
Dus ik denk niet meer dat het goed komt, oh
En het ligt ook aan mij, we doen het allebei
Dus het ligt niet alleen maar bij jou
Jij bent een psychopaat, maar ik een teringwijf
Met onze harten allebei koud
Met onze beide ouders zijn we nooit gebouwd om van elkaar te houden, misschien
Ik ben fragiel als glas en ik mis wie ik was
Ik ben weer terug bij af door jou
Alsjeblieft geef me niet meer pijn
Want dan kan ik beter alleen zijn
Kan ik beter fucking alleen zijn, toch?
En ik hoop zo dat het goed komt
Maar ik weet niet meer wat ik voel soms
Dus ik denk niet meer dat het goed komt, mm
Terwijl het buiten stormt houd ik je nog ‘s vast
Ik wou dat dit het was, ik wou dat jij het was
Dit is te vergeten, want dit wordt nooit meer beter
Wordt alleen maar slechter, voelt alleen maar leger
Ooit moet ik je leren verliezen
En ooit moet ik je leren vergeten
Maar ik wil jou niet leren vergeten
Alsjeblieft geef me niet meer pijn
Want dan kan ik beter alleen zijn
Kan ik beter fucking alleen zijn, toch?
En ik hoop zo dat het nog goed komt
Maar ik weet niet meer wat ik voel soms
Dus ik denk niet meer dat het goed komt
Denk niet meer dat het goed komt
