"Düştüm Zorlara" by Tekir follows a wounded soul confronting a world that feels profoundly unfair, asking how much cruelty is enough. Anxiety becomes a home and poison seeps inward, yet the pain transforms into poetry almost against the will. The repeated image of eyes fixed on the road captures longing for escape while every hardship stays behind, all the suffering landing on one side and none on the other. The song ends in exhausted endurance, holding grief alone.
Düştüm Zorlara Lyrics by Tekir
Ne denli adil?
Söyle bana; bu dünya ne denli adil?
Yeter mi adi!
Söyle bana bu kadarı yeter mi? Daha değil!
Doymadı aç gözün bi türlü kahpeliğe!
Göremez dışardan bakınca fani
Her intiharın ardında vardır bi katil!
Kaygım oldu bana mesken, zehir oldum…
Böylelikle yıpranan bu çocuk; kendini bilir olgun!
Bu sana göre ister itiraf, isterse kibir olsun
Ama ben şair olmak istemezken; bak bugün sayende şiir oldum!
Kahrolası her gecenin sonunda
Sabahı zor ettim, kendimi deli gibi vurdum yollara! (Vurdum yollara)
Yaramı kor ettim, kendimi kederden mahvettim
Düştüm darlara! (Düştüm darlara!)
Düştüm zorlara! Yine bakakalır bu gözüm yollara!
Yine düştüm dar günde darlara, bana bütün acılar; yok sana!
Düştüm zorlara! Yine bakakalır bu gözüm yollara!
Yine düştüm dar günde darlara, bana kalır bütün acılar; yok sana!
Düştüm zorlara! Yine bakakalır bu gözüm yollara!
Yine düştüm dar günde darlara, bana bütün acılar; yok sana!
Düştüm zorlara! Yine bakakalır bu gözüm yollara!
Yine düştüm dar günde darlara, bana kalır bütün acılar; yok sana!
Her intiharın ardında vardır bi katil!
Kaygım oldu bana mesken, zehir oldum…
Böylelikle yıpranan bu çocuk; kendini bilir olgun!
Bu sana göre ister itiraf, isterse kibir olsun
Ama ben şair olmak istemezken; bak bugün sayende şiir oldum!
Kahrolası her gecenin sonunda
Sabahı zor ettim, kendimi deli gibi vurdum yollara! (Vurdum yollara)
Yaramı kor ettim, kendimi kederden mahvettim
Düştüm darlara! (Düştüm darlara!)
Düştüm zorlara! Yine bakakalır bu gözüm yollara!
Yine düştüm dar günde darlara, bana bütün acılar; yok sana!
Düştüm zorlara! Yine bakakalır bu gözüm yollara!
Yine düştüm dar günde darlara, bana kalır bütün acılar; yok sana!
Düştüm zorlara! Yine bakakalır bu gözüm yollara!
Yine düştüm dar günde darlara, bana bütün acılar; yok sana!
Düştüm zorlara! Yine bakakalır bu gözüm yollara!
Yine düştüm dar günde darlara, bana kalır bütün acılar; yok sana!
