In "kibo" by Nameless Kids, knees almost touch and glances keep missing, yet the silence between two people only grows heavier. The dizzying uncertainty of wanting a single sign, a word, any acknowledgment, turns every shared moment into a test neither can pass. Even a playlist becomes a countdown of songs with no meaning because the only lyric that matters is the one never spoken. What begins as shy attraction curdles into quiet frustration, leaving the ache of needing just one small response to prove the feeling is real.
kibo Lyrics by Nameless Kids
Dikit, dikit lang ng dikit
Ang tuhod sa ilalim, ‘di basta masagi
Tingin, tingin lang ng tingin
‘di mo ba pansin o sadyang walang paki?
Nahihilo, ano ba ‘to?
Walang imik kapag tayong dalawa lang
Naiilang ka ba?
Takaw-tingin, nalilito
‘Di pa rin alam ano ba talagang gusto
Ilang minuto nang ganito
Ang sigurado lang na hanap ko’y isang kibo sa ‘yo
Isang kibo sa ‘yo
Isang kibo sa ‘yo
Ilang kanta pa bang mabibilang
Sa playlist na wala naman akong alam?
Hindi makabisa, ano ba talaga magkadikit ang labi?
Wala pa ring masabi
Nahihilo, ano ba ‘to?
Walang imik kapag tayong dalawa lang
Naiilang ka ba?
Takaw-tingin, nalilito
‘Di pa rin alam ano ba talagang gusto
Ilang minuto nang ganito
Ang sigurado lang na hanap ko’y isang kibo sa ‘yo
Hinahanap ko, isang kibo sa ‘yo (Isang kibo sa ‘yo)
Hinahanap ko, isang kibo sa ‘yo (Isang kibo sa ‘yo)
Hinahanap ko, isang kibo sa ‘yo (Isang kibo sa ‘yo)
Hinahanap ko, isang kibo sa ‘yo (Isang kibo sa ‘yo)
Takaw-tingin, nalilito
‘Di pa rin alam ano ba talagang gusto
Ilang minuto nang ganito
Ang sigurado lang na hanap ko’y isang kibo sa ‘yo
Hinahanap ko, isang kibo sa ‘yo (Isang kibo sa ‘yo)
Hinahanap ko, isang kibo sa ‘yo (Isang kibo sa ‘yo)
Hinahanap ko, isang kibo sa ‘yo (Isang kibo sa ‘yo)
Hinahanap ko, isang kibo sa ‘yo (Isang kibo sa ‘yo)
Hinahanap ko, isang kibo sa ‘yo (Isang kibo sa ‘yo)
Hinahanap ko
